Specyfikacja techniczna bransoletki:
Na każdą okazję
Dla każdego zamówienia
Pochodzące ze sprawdzonego źródła
1 w magazynie
Ta bransoletka antyczna z topazem złocistym i diamentami przyciąga uwagę wyraźną kompozycją kamieni oraz delikatnym ornamentem jubilerskim. Centralny topaz o ciepłej, złocistej barwie stanowi główny akcent kompozycji, a ażurowe boki z drobnymi diamentami budują elegancką oprawę całego projektu.
Jubiler umieścił kamień centralny w oprawie, która podkreśla jego geometryczny szlif i pozwala światłu przenikać przez strukturę minerału. Dzięki temu topaz zachowuje głębię barwy i wyraźny połysk.
Bransoletka powstała w okresie międzywojennym, czyli w czasie, gdy w jubilerstwie ścierały się wpływy stylu art déco oraz wcześniejszej estetyki secesyjnej i edwardiańskiej. Projekty z tego okresu często łączyły geometryczne kamienie centralne z dekoracyjnymi motywami roślinnymi.
Charakterystyczne było także zestawienie wyrazistego kamienia głównego z drobnymi diamentami osadzonymi w ażurowych elementach oprawy. Takie kompozycje pozwalały uzyskać subtelny połysk i jednocześnie zachować lekkość całej konstrukcji biżuterii.
Florystyczny ornament obecny w tej bransoletce dobrze wpisuje się w estetykę pierwszej połowy XX w., kiedy jubilerzy chętnie łączyli motywy natury z precyzyjnym złotnictwem.
Centralny element kompozycji stanowi topaz złocisty o prostokątnym kształcie. Jego proporcje i wyraźne krawędzie podkreślają geometryczny charakter kamienia, a ciepła barwa dobrze współgra z kolorem żółtego złota.
Topaz należy do kamieni cenionych za przejrzystość oraz bogactwo odcieni: od jasnego złota po głęboki miodowy kolor. W dawnej biżuterii chętnie wykorzystywano go jako kamień centralny w projektach o eleganckim, klasycznym charakterze.
Po bokach jubiler osadził rauty diamentowe, czyli diamenty o dawnym typie szlifu z niewielką liczbą faset (płaskich powierzchni kamienia odbijających światło). Takie kamienie tworzą subtelny połysk i dobrze komponują się z dekoracyjnymi oprawami biżuterii z początku XX w.
Bransoletkę wykonano z żółtego złota próby 18 k (750). Ten stop złota często pojawiał się w biżuterii wyższej klasy i wyróżnia się ciepłym, głębokim kolorem.
Florystyczny ornament powstał poprzez wycięcie i uformowanie złota w delikatny, symetryczny wzór.
Tego typu dekoracyjne elementy stanowią cechę charakterystyczną biżuterii z okresu międzywojennego.
Ta bransoletka szczególnie dobrze sprawdzi się u osób, które:
To przedmiot, który dobrze podkreśla indywidualny styl i przyciąga uwagę subtelnym detalem.
Bransoletka ma certyfikat potwierdzający autentyczność materiałów oraz charakter biżuterii.
Dokument potwierdza zastosowanie naturalnych kamieni i wykonanie przedmiotu ze złota o określonej próbie.
To bransoletka, która nie powstanie ponownie.
Zamów niepowtarzalną biżuterię antyczną i wejdź w posiadanie unikatu.
Symbole czystości określają liczbę i widoczność naturalnych inkluzji powstających podczas formowania się diamentu w naturze. W jubilerstwie stosuje się skalę od FL (bez inkluzji) do P (wyraźne inkluzje).
W tej bransoletce rauty diamentowe mają czystość SI I, co oznacza inkluzje widoczne pod lupą jubilerską, a czasem również gołym okiem. W biżuterii antycznej jest to zjawisko naturalne dla dawnych kamieni.
Barwa diamentu określa stopień jego bezbarwności. W gemmologii stosuje się skalę od D (kamienie całkowicie bezbarwne) do Z (diamenty o wyraźnym zabarwieniu).
Diamenty w tej bransoletce mają barwę K–M, czyli należą do grupy kamieni o delikatnym, naturalnym odcieniu. W dawnej biżuterii takie diamenty często oprawiano w złoto, ponieważ jego kolor dobrze podkreśla ciepłą tonację kamienia.
W wielu przypadkach istnieje możliwość korekty rozmiaru bransolety. Warto skontaktować się w tej sprawie przed zakupem, aby sprawdzić dostępne opcje dopasowania.